Εις το ερώτημα εάν η ύπαρξις του Γενετικού Έλικος και των στοιχείων του ως αντίληψις και σχήμα ήτο γνωστή από τα αρχαία χρόνια , έρχεται ν’ απαντήση καταφατικά το έργο του Στ. Β. Στραβουδάκη ‘Το Έλλογον Γονίδιον’.
Ο Συγγραφεύς αντλών το υλικό του από:
- Κοσμογονικές-Κοσμολογικές, ανθρωπολογικές θεωρήσεις και παραδόσεις
- Λαϊκό πολιτισμό
- Από τις περιοχές της φιλοσοφικής και μη σκέψεως
και στηριζόμενος εις τας:
- Αρχήν του Αποχρώντος Λόγου
- Ταύτισιν νοουμένου και υπάρχοντος
- Εις τις απόψεις:
α) της οργανοκρατίας και β) της ομοιοστάσεως,
ισχυρίζεται ότι:
Οι αριθμολογικές και Γεωμετρικές προσεγγίσεις όπως και οι αντίστοιχοι συμβολισμοί των για την ερμηνεία της δημιουργίας του ανθρωπίνου όντος και του κόσμου, δεν είναι μόνο σχηματικές υπερθετικές κατασκευές, που διευκολύνουν την κατανόησιν των, αλλά οφείλονται και εκφράζουν κατ’ ουσίαν βιολογικές και εσωτερικές πρα,γματικότητες και καταστάσεις.
Των ανωτέρω Δοθέντων:
1]Η αντίληψις ότι ο αριθμός <<1>> (ΕΝΑ) είναι ιερός και η βεβαιότητα , ότι όλα δημιουργήθηκαν από ΕΝΑΝ Δημιουργό, προέρχεται από την (αρχέγονη/πρωτογενή) γνώσι όλων των ανθρώπων ,ότι η γονιμοποίηση των ωαρίων πραγματοποιείται από ΕΝΑ μόνο σπερματοζωάριο.
2]Η απόδοσις ιερότητος εις τον αριθμό <<3>> (ΤΡΙΑ) σηματοδοτεί την γνώσιν της συνθέσεως δύο διαφορετικών γενετικών κωδίκων εις ένα Νέο κατά τρόπον ανεπανάληπτον, γεγονός που επισυμβαίνει εις τον άνθρωπον.
3]Η Αντίληψις περί της δημιουργίας πάντων των ευρισκομένων εις τον κόσμον υπό τεσσάρων Βασικών Δομικών Αξόνων και ενός ΠΕΜΠΤΟΥ, η οποία απαντάται εις όλας τας παραδόσεις, εκφράζει την πρωτογενή γνώσιν των Τεσσάρων Βιολογικών στοιχείων Αδενίνη, Θυμίνη, Κυτοσίνη, Γουανίνη [A,T,C,G]του Γενετικού έλικος D.N.A. Η άποψις αυτή στοιχειοθετείται από το Τριώνυμο θεός-κόσμος-άνθρωπος
Ο Γενετικός Έλιξ ως έννοια και σχηματική παράστασις συναντάται παγκοσμίως σε άπειρο πλήθος συμβόλων από την αυγήν της Ανθρωπότητος κατά τρόπον δε σαφή και συγκεκριμμένον εις τους Ορφικούς ύμνους και το κυρήκειον του Θεού Ερμού.
4]Δια πρώτην φοράν παρουσιάσθηκε συστηματική Γεωμετρική και Αριθμητική εξήγησις του ορατού κόσμου δια των πέντε κανονικών πλατωνικών-πυθαγορικών πολυέδρων, η οποία δεδομένου του ιδιαίτερου συμβολικού της χαρακτήρος θεωρείται υπό του Συγγραφέως ως η πρώτη απόπειρα χαρτογράφησεως του Γενετικού Ελικος
5]Ο Πλάτων αναφέρει στον Τίμαιο 55,<<αλλά επειδή ήταν δυνατή και πέμπτη συναρμολόγηση τριγώνων την χρησιμοποίησε όταν τελικά αυτός σχεδίασε τον Κόσμον>>.
α) κύβος=γη
β) οκτάεδρον=αήρ
γ) εικοσάεδρον=ύδωρ
δ) πυραμίς=πυρ
ε) Δωδεκάεδρον=αιθήρ
Όσον δε αφορά το πέμπτον στοιχείον και ιδιαιτέρως την φύσιν του, το οποίον παρουσιάζεται ως εντελεχειακός ρυθμιστής των άλλων τεσσάρων αξόνων, ο Στ.Στραβουδάκης λαμβάνων υπ’ όψιν ότι
Α] Οι Γονιμοποιοί-δημιουργοί Θεοί των αρχαίων θρησκειών αλλά και των νεωτέρων ήταν και είναι κάτοχοι των μυστικών του πυρός, ενώ η υψίστη των έκφανσις είναι αυτό τούτο το πυρ
Β] Το πυρ του βωμού αλλά και γενικότερον τα θυσιαστηρια σ’ όλες τις θρησκείες συμβολίζουν την εναργή και ενεργή παρουσία του Θεού κατ’ απόλυτον έννοιαν
Γ] Την αντίληψην ότι η προέλευσις του αθανάτου μέρους του ανθρωπίνου όντος προέρχεται από τον ήλιο καταλήγει:<< ότι υφίσταται κατ’ αδήριτον ανάγκην ένυλος εντελεχειακός Υπερρυθμιστής ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβόλου υφής και φύσεως ή διαφόρου χημικής συνθέσεως των άλλων, τον οποίον ονομάζω Έλλογον εκ της ιδιότητος του να θέτη σε συνάφεια και λειτουργία, τους τέσσερεις άξονες της δημιουργίας και λειτουργίας του Ανθρωπίνου όντος και τον οποίον δια υπεραναγωγής τοποθετώ εις τον Γενετικόν έλικα D.N.A.>>.
